TÜRKÇE
Bu yıl Dünya Emekçi Kadınlar günü ile Maya Takvim Rehberliğindeki Tohum döneminin başlangıcının bir arada olması elbette, dönemi başka bir taraftan okumayı da getirdi. Bir de bu dönemin içinde Kadim Takvimin Yeni Döngüsünün başlangıcı ve gün ve gecenin eşliğinde, Persephone’nin yer üstüne çıkışını kutlayacağımız Ekinoks’da yer alıyor.
Bu 13 gün yaşama yepyeni form vermek için içimizde taşıdıklarımızın farkında olarak geçirmemizin altını hiç olmadığı kadar çiziyor Tohum.
Tohum, içinde bir cevher taşıyor, her şeyin özü işte o tohumda, o tohum kök salıyor anne’nin rahmine, çatlatıyor kabuğunu ve büyüyor güne. Tohum, kapsayıcı doğası ile Maya’larda da tüm bağlantıları bir araya getiren bir sembol olarak kullanılıyor, o sebepten bu 13 gün yaşantımızda kabuğunu çatlatmak istediğimiz ne varsa, içimizde onların bir arada bulunduğunu hatırlamamız gerekiyor, içeride olan cevher sonrasında dışarıdaki dünyamızı yaratıyor.
Dünya emekçi kadınlar gününe geldiği için ben bu sene bu tohuma, dişil doğamızın en özdeki kavranışını bırakmak istiyorum, çatlayıp yepyeni kökler salsın, yepyeni meyveler versin. Dişil doğa dediğim de ise elbette arketipsel bir konuyu gündeme getirdiğimi unutmamak gerekir. Arketipler, doğamızı anlamak ve köklerimize bağlantı kurmak için psişenin en temel varlığıdır. O arketip eğer bir tohum ise geçmişe kök salmış, ağaç olmuş o tohumun dışa yansıttığının farkında olmak birçok yanılsamayı da çözmeye kapı aralayacaktır. Böylece özdeki cevhere varabiliriz. Böylece bir arketipin gelişmesine vesile oluruz.
Dişil doğa aynı tohum gibidir, oysaki zaman içinde ‘’aklın’’ yüceltilmesi bütünleyici bakış açımızı gölge de bıraktı, hiçbir zaman bir işlevi diğerinden daha kıymetli bulmadım ama dengelerin kıymetine dikkat çekmeyi de unutmadım. Tam vakit gece gün dengesine ilerlerken, gölgede kalan ile aydınlıkta olanın göz göze durması içinde bir niyet bırakıyorum tohuma. Akıl yani Logos, sınırlandıran, yapılandıran, analiz edip, olayı parçalara ayırarak kavrarken, Eros her daim bütünsel olarak, içgüdüsel bir yerden yaklaşır. Jung’un da dediği gibi ihtiyacımız olansa ‘’ Logos’un ayırdığını bütünleştirecek olan Eros’un işlevidir’’ Bunun için kendi dişil doğamızın derinliğinde nelerin yüceltildiğine nelerin gölgede bırakıldığına, baskılandığına, yok sayıldığına dönmeliyiz yüzümüzü. Bunu ise hem içimizde hem de şu an dünyaya hakim olan görüntülerde bulabiliriz, tohum dıştaki dünyanın yansımasına son verecek olan yeni olanın doğuşunun potansiyelini içerisinde taşıyor. Ne erkek, ne kadın ötekileştirmeden, ayrıştırmadan bütünleşme vakti, çünkü dışarıda şiddetine tanık olduğumuz da içimizin derinliklerinde.
Bu sefer gecenin güne kavuşması gibi, eril ve dişilin buluşmasına,
Dişilin kayıp parçalarının bulunmasına ve bütünleşmesine,
Ve yeni olan tohumun büyümesine niyetimi bırakıyorum.
Bu adeta eril ve dişilin birliğinden doğacak olan bir çocuk gibi.
Bu metaforu dönemin enerjisi de destekliyor, Persephone’in sembolü Nar, ‘’bir çok tohumlu elma’’ diye geçer. Bereketi temsil eden bu motif aynı zamanda çocuk doğurmayı da işaret etmektedir. Ve elbette toprağı sulayan, tüm insanlığa akan kadının kanını (adet kanı)da temsil etmektedir.
Toprak, dişil ile özdeşleştirildiğinden bazı kültürlerdeyse tohum, erkeğin kadını döllemesi olarak anılmıştır.
Daha da evvelsine gider bir perdeyi daha kaldırırsak, tohum denince sonsuz okyanusta ilerleyen bir gemi ile karşılaşırız, bu metafor daha sonraki dönemlerde, kazan, kap veya kase olarak da şekil değiştirmiştir. Barbara Walker Kadının Kutsal Objeleri ve Sözlüğünde şu şekilde aktarmıştır ‘’Sanskritçe ’de ‘’gemi’’ dişil bir semboldür. Dünyanın yıkımı ve yaratılması arasındaki Büyük Kaos Tufanı aracılığı ile tüm yaşamın tohumlarını bir evrenden diğerine taşıyan hamile bir Ay gemisiydi. ‘’
Her ne anlamda olursa olsun yeni olanın potansiyelini içinde taşıyan Tohum, bu dönemi de bizim için hiç olmadığı kadar önemli bir yere çekiyor ve soruyor kabuğunu çatlatmadan önce içindeki köprülerden yürüdün mü, karanlık ve aydınlığı bir araya getirdin mi, gece ve günü dengeledin mi? O an ekilecek tohum o zaman yeşerecek yeni olan!
Bu yazıyı Lilith’in kanallığında tamamlamak isterim,
‘’Ey Yolcu!
Ne erkek, ne kadınım,
Sonsuzluğun ötesinde -akışkanım-
Öz var dipte değil, içte.
Ben hep gebeyim,
Doğurtan veya doğuran,
Ben’im döllerim akar hep özgürce.‘’
Bir ve Bütün’e Şükranla
Mavi’nin Sesi
ENGLISH
This year with the combination of World Women’s Day and the beginning of the Seed period of the Mayan Calendar Guide, of course brought the reading of the period from another view. Also in this period is the Equinox, where we will celebrate the beginning of the New Cycle of the Ancient Mayan Calendar and the rise of Persephone rise above the ground, accompanied by day and night.
These 13 days emphasize more than ever that we need to spend the 13 days aware of what we carry within us to give life a whole new form.The seed carries a gem in it, the essence of everything is in that seed. This seed takes root in the womb of the mother, freeing itself from its shell and growing into the day.
The Seed is used as a symbol that brings together all connections in the Mayans with its inclusive nature, so in these 13 days we need to remember that whatever we want to break in our lives, they are together within us, the gem inside creates our world outside.
Since we have approached Women’s Day, I want to give this seed the most essential understanding of our feminine nature, crack it and spread new roots, give new fruits. When I say feminine nature, of course, it is important to remember that I pointed out an Archetypal issue. Archetypes are the most basic asset of psychics that we need to understand our nature and connect with our roots. If that Archetype is a seed, realizing that it is a tree rooted in the past, it will open the door to solving many illusions. So we can reach the core gem. Thus, we lead the development of an Archetypal.
Feminine nature is just like the same seed, whereas over time the glorification of the “mind” also overshadowed our integrative point of view, I never found one function more valuable than the other, but I did not forget to draw attention to the value of balances. Just as the time moves towards the balance of the night and the day, I leave an intention in the eye of the shadow and the light. While the mind, or as we know Logos, is constrained, structured, analyzed and understood by dismembering it, Eros always approaches from a holistic, spontaneous place. As Jung said, what we need is the function of Eros, which will integrate what Logos have reserved”. We can find this both in us and in the images that dominate the world now, the seed carries the potential of the birth of the new one, which will end the reflection of the outside world. It’s time for us to harmonize without marginalizing or separating men or women, because it’s deep inside us that we’re witnessing violence out there.
This time, as the night meets the day, the meeting of the masculine and the feminine,
The discovery and union of the missing parts of the female,
And I’m leaving my intention for the new seed to grow.
It’s like a child born of the union of masculine and feminine.
This metaphor is supported by the energy of the period, the symbol of Persephone, Pomegranate l, which is referred to as “many seeded in apple”, this design which represents fertility, also indicates childbirth. And, of course, it represents the blood of the woman who waters the earth and flows to all mankind.
Since the soil is identified with the mother and the feminine, in some cultures the seed is referred to as the fertilization of the female by the male.
If we go even earlier and lift another curtain, we come across a ship that moves through the infinite ocean when it comes to seeds, which in later periods also changed shape as a cauldron, grail or bowl. Barbara Walker quoted the Sacred Objects of Women and Dictionary as follows as in ” Sanskrit ” it is referred to as a feminine symbol. It was a pregnant moon ship that carried the seeds of all lives from one universe to another through the Great Flood of Chaos between the destruction and creation of the earth. ‘’
Seed, which in any sense carries the potential of the new one, draws this period to a more important place than ever for us and asks, did you walk the bridges inside before breaking its shell, did you bring together darkness and light, did you balance the night and the day?
I’d like to finish this article on Lilith’s channel,
“O Passenger!
I’m neither a man nor a woman,
Beyond infinity – I am fluid –
There’s an essence, not at the bottom but inside.
I’m always pregnant,
One who births or gives birth,
My offspring always flow freely.”
Gratitude to One and All
Mavi’nin Sesi
